ΤΑΤΙΑΝΑ ΓΚΟΡΙΤΣΕΒΑ

Π Ω Σ   Β Ρ Η Κ Α   Τ Ο   Θ Ε Ο

   Σ Τ Η   Σ Ο Β Ι Ε Τ Ι Κ Η   Ε Ν Ω Σ Η

ΑΥΤΟΜΑΡΤΥΡΙΑ

ΜΙΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΟ ΛΕΝΙΓΚΡΑΝΤ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ (1986) ΚΕΦΑΛΑΙΑ 1-2

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΟΥ

Είχα τη χαρά να γνωρίσω προσωπικά την συγγραφέα αυτού τον βιβλίου. Ήταν το 1981, στο Σεμινάριο ορθοδόξου Λατρείας και Πνευματικότητος της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς στη Φραγκφούρτη της Δ. Γερμανίας. Η Τατιανή Γκορίτσεβα μόλις είχε έλθει στη Δύση, διωγμένη από τη Σοβιετική Ρωσία, όπως είχε συμβεί παλαιότερα και με τον πατριώτη της Σολτζενίτσυν.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Οι δύο Διαθήκες που δόθηκαν στον άνθρωπο από τον Θεό

Όρος Σινά - Επί τού Όρους Ομιλία


        Η πίστη αποτελεί το ζωογόνο θεμέλιο της ηθικής πράξεως, την εμπνέει και την καθοδηγεί, ώστε να είναι ενέργεια φωτισμένη και ισόρροπη. Αυτή δε πάλιν αποτελεί την έμπρακτη πιστοποίηση της δυνάμεως τού δόγματος, τον καρπό τού Δέντρου της πίστεως, η ικμάδα τού οποίου καθιστά έκδηλη τη δύναμη της  φανερωμένης θείας αλήθειας. Πίστη και πράξη ή δόγμα και ήθος είναι οι δύο όροι της δικαιώσεως τού ανθρώπου, τα δύο σταθερά βάθρα στα οποία στηρίζεται η  σωτηρία τού ανθρώπου. Κατά την ορθόδοξη σωτηριολογία, ο άνθρωπος για να σωθεί χρειάζεται πρώτιστα πίστη ορθή, βασισμένη στο λόγο της θείας αλήθειας,  όπως αυτός δόθηκε και λειτουργεί στο χαρισματικό χώρο της Εκκλησίας. Οποιαδήποτε απόκλιση από την πίστη αυτή, οποιαδήποτε αιρετική στρέβλωση των  δογμάτων και αντιλογία προς ό,τι αποκάλυψεν ο Θεός στερεί τον άνθρωπο της σωτηρίας. Παράλληλα, είναι απαραίτητη και η παρουσία αγαθών έργων, σαν  έκφραση ζωής διαθερμαινόμενης και φωτιζόμενης από την πίστη. Τα αγαθά έργα φυσικά δεν είναι καθ' εαυτά αξιόμισθα.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Γ. ΜΑΚΡΗ

ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.

Διάλεξις δοθείσα εντός τού Πανεπιστημιακού χώρου εις φοιτητικήν ευκαιρίαν (Απρίλιος 1978)
  


       Αγαπητοί μου φίλοι,

   Είναι πραγματικά ένα μεγάλο προνόμιο το ότι δίνεται η ευκαιρία να συναντηθούμε σ΄ ένα αμφιθέατρο Πανεπιστημιακό, όχι μ΄ εκείνο το στεγνό και στενό, αν και απαραίτητο περιεχόμενο της μεταδόσεως ορισμένων επιστημονικών γνώσεων, αλλά σ΄ εκείνη την ατμόσφαιρα και το επίπεδο τής στενής και χωρίς περιορισμούς, ως προς το βάθος και το πλάτος τής γνωριμίας, σε επίπεδο πού έχουν σχέση με την ψυχική ζωή τόσον των ταγμένων για να σας διδάσκουν μερικές γνώσεις όσον και των φοιτητών πού έρχονται εδώ για να αποκτήσουν, για νά οικοδομήσουν τον ψυχικό τους κόσμο και γι΄ αυτό πρέπει νά δώσω και στην ανώνυμη αυτή ομάδα των συναδέλφων σας, πού σκέφθηκαν νά πάρουν αυτήν την πρωτοβουλία, όσο και σ΄ όλους εσάς πού είχατε την καλοσύνη νά έλθετε απόψε, νά δώσω την έκφραση τής μεγάλης μου ευχαριστίας πού σκέφθηκαν και μένα και με κάλεσαν εδώ για νά σας μιλήσω.

ΕΙΝΑΙ  ΓΝΩΣΤΟ  ΠΟΤΕ  ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ  Ο  ΚΥΡΙΟΣ  ΜΑΣ ;

ΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ

«ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ» ΓΥΡΩ ΑΠ’ ΤΟ ΧΡΟΝΟ 

 ΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ 

ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ  

  

   Οι διαφωνίες, ή μάλλον οι παρεξη­γήσεις, αγαπητέ αναγνώστα, γύρω απ’ τον ακριβή χρονικό προσδιορισμό της Σταύρωσης τού Χριστού είχαν, φαίνεται, αρχίσει απ’ τα πρώτα -πρώτα κι' όλας χρόνια τού Χριστιανισμού, διαρκούν δε επί 2. 000 χρόνια τώρα, μέχρι, δηλαδή, και σήμερα, υπό διάφορες και ενίοτε δυσδιάκριτες όψεις.

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΙΛΑΤΟ

Υπό Λεωνίδου Φιλιππίδου

Ο Λεωνίδας Ιω. Φιλιππίδης (1898-1973), θρησκειολόγος διεθνούς κύρους και ακτινοβολίας υπήρξε μια περίλαμπρη προσωπικότητα που προσέφερε πολλά στην Ορθόδοξο Εκκλη­σία και στην Ελληνική πολιτεία, υπηρετώντας κατά καιρούς σε διάφορες επιτελικές θέσεις. Διετέλεσε καθηγητής της Ιστορίας των θρησκευμάτων στην Θεολογική Σχολή τού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και πρύτανις τού Πανεπιστημίου (1965-66). Η βαθειά του ευσέβεια, ο πλούτος των γνώσεών του, η επιστημονι­κή του ευσυνειδησία, η γλωσσική του κομψότης και η ακαταπό­νητη φιλοπονία του καθρεπτίζονται στα πλούσιο συγγραφικό του έργο. Ήταν τόσο ακριβής στην επιστημονική του εργασία, ώστε ήταν ικανός για να ελέγξη μια πληροφορία να κάνη ειδικό ταξείδι στο εξωτερικό!

Το κείμενο που παραθέτουμε εδώ προέρχεται από το μνη­μειώδες και ανεπανάληπτο έργο του, «Ιστορία της εποχής της Κ. Διαθήκης εξ επόψεως παγκοσμίου και πανθρησκειακής» (Αθήναι 1958, σελ. 976), σελ. 539-584. Από την αυστηρή καθαρεύου­σα το μεταφέραμε στην καθομιλουμένη, εξομαλύναμε κάπως την φράσι και το ελαφρώσαμε λίγο από παραπομπές και υποσημειώ­σεις. Περιδιαβάζοντας σ' αυτό ζούμε συγκινητικές στιγμές θαυ­μάζοντας το μεγαλείο τού πάσχοντος Μεσσία ανάμεσα στον μα­νιασμένο όχλο των Εβραίων και στον αιωρούμενο εδώ και 'κει καλό αλλά και συμφεροντολόγο Ρωμαίο ηγεμόνα.

Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλης