Λίγα λόγια εισαγωγικά: Το άρθρο που θα διαβάσετε αποτελείται από αποσπάσματα άρθρων σχετικών με το επονομαζόμενο BLACK METAL. Τα αποσπάσματα είναι από περιοδικά του εθνικοσοσιαλιστικού χώρου στον οποίο η σχέση με τον αποκρυφισμό είναι άρρηκτη. Το Black Metal, όπως λένε οι ίδιοι οι συντελεστές του δεν είναι ένα ακόμη μουσικό είδος με συγκεκριμένο ρυθμό και ιδιαίτερο στίχο, αλλά είναι αυτή η ιδεολογία και λατρεία του σατανά. «Οι άνθρωποι που θεωρούν το Black Metal σαν απλή μουσική, είναι Λάθος. To Black Metal είναι έννοια αρχετυπική. Εκφράζει το "αλλιώτικο", την απόκρυφη και εσωτερική όψη του ψυχισμού μας, με το να διοχετεύει την Αρχαία δύναμη στην πραγματικότητα. To Black Metal είναι κάτι παραπάνω από απλή μουσική, To Black Metal είναι μια ιδεολογία που ακούγεται.» Hendrik Mobus (Absurd). Και συμπληρώνει μέλος του συγκροτήματος Abruptum ... «Η μουσική είναι δευτερεύον πράγμα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ο σκοπός μας είναι να λατρεύουμε τον Σατανά και όχι να παίζουμε μουσική». Αυτή η δήλωση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα διότι καταρρίπτει το μύθο περί ιδιαιτερότητας της Black Metal και αποκαλύπτει το πραγματικό της πρόσωπο το οποίο δεν είναι η χρησιμοποίηση σατανιστικών συμβόλων για λόγους μάρκετινγκ αλλά για λόγους πίστεως! Από ομολογίες που θα διαβάσετε παρακάτω διαπιστώνεται πως πράγματι το Black Metal καθορίζεται όχι από το μουσικό στυλ αλλά από την γενικότερη στάση του κάθε συγκροτήματος. Έτσι Black Metal θεωρούνται και συγκροτήματα όπως οι … οι Eagles, οι King Crimson, ακόμα και οι Beatles…

π.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

ΔΡ.ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ – ΔΡ.ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

    Η πλύση εγκεφάλου. Από τρεις έως έξι μήνες κρατάει η «πλύση εγκεφάλου». Κι όταν ο έφηβος δείχνει «ώριμος», τον πηγαίνουν στο «μαύρο» ναό. Τον δέχονται με ανοιχτές αγκαλιές, του προσφέρουν καφέ και αναψυ­κτικά. Όλα αυτά για να του καλύψουν τα συναισθηματι­κά κενά που έχει απ’ το σπίτι του και να νιώθει πως βρήκε καινούργιους φίλους και πως επιτέλους θ’ ανήκει κάπου.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Η (ΤΟΠΙΚΗ) ΘΕΩΡΙΑ

ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Οάνα Ιφτίμε - Αλέξανδρος Ιφτίμε

Απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο:

«ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ, Επιστήμη; Πίστη; Ιατρική; Μαγεία;»

  Μερικοί ομοιοπαθητικοί αποδέχονται την πνευματοειδή θεωρία του Hahnemann, ενώ άλλοι προσπαθούν να αναπτύξουν επιστημονικές εξηγήσεις για τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων. Επει­δή είναι φανερό ότι σε υψηλές διαλύσεις τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν περιέχουν οποιαδήποτε άλλα μόρια, εκτός από εκείνα του διαλύτου (νερού/αλκοόλης), οι υποστηρικτές της ομοιοπαθητικής προσπάθησαν να συνδέσουν τη δράση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων με άλλους υποτιθέμενους παρά­γοντες και όχι με τις αλληλεπιδράσεις με­ταξύ των μορίων της ιατρικής ύλης και του οργανισμού.

Υπό αυτήν τη θεώρηση, οι υποστηρικτές της τοπικής δράσεως ισχυρίζο­νται ότι -δεδομένου ότι δεν έχουν απομείνει μόρια της ιατρικής ύλης στο ομοιοπαθητικό φάρμακο - πρέπει να είναι κάτι άλλο προσκολημμένο στο ομοιοπαθητικό  φάρμα­κο ή εγκεκλεισμένο σε αυτό, το οποίο του παρέχει τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Αντιθέτως, οι υποστηρικτές της μη τοπι­κής δράσεως ισχυρίζονται ότι τα αποτελέσματα του ομοιοπαθητικού φαρμάκου προέρχονται από τις συνθήκες της αλληλεπιδράσεως μεταξύ του φαρμάκου και του ασθενούς, στις οποίες περιλαμβάνονται η ομοιοπαθητική συμβουλή και ο επαγγελματίας (ομοιοπαθητικός).

Δυστυχώς, όλες οι εξηγήσεις, που προσφέρονται και από τις δύο ομάδες, δεν είναι ούτε επιστημονικές ούτε λογικές.

 

Η (ΤΟΠΙΚΗ) ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Αυτή η θεωρία ισχυρίζεται ότι το δυναμοποιημένο νερό σχηματίζει μοριακά δί­κτυα («υγρούς κρυστάλλους») εγχαραγμέ­να με πληροφορία η οποία έχει «εξαχθή» από την ιατρική ύλη, πριν διαλυθή σε αυτό· η πληροφορία αυτή επιμένει ακόμη και σε εκείνα τα διαλύματα τα οποία δεν περιέχουν πλέον μόρια της ιατρικής ύλης. Θεωρείται ότι αυτά τα μοριακά δίκτυα εκδηλώνουν μακροχρόνια σταθερότητα και ότι οι θε­ραπευτικές ιδιότητες των ομοιοπαθητι­κών φαρμάκων οφείλονται στην παρου­σία αυτών των μοριακών δικτύων του νε­ρού. Ωστόσο:

 

iftime book

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ.

«Η ΡΩΣΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ»

Οάνα Ιφτίμε - Αλέξανδρος Ιφτίμε

Απόσπασμα από το εξαιρετικό βιβλίο:

«ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ, Επιστήμη; Πίστη; Ιατρική; Μαγεία;»

   Προκειμένου να ελεγχθή η συμφωνία μιας πρακτικής με το θεϊκό νόμο, η κατ' αρ­χήν προσφυγή στην αυθεντία των αγίων, ως απόλυτης και ισόκυρης προς τον νόμο αυτό, δεν είναι Ορθόδοξη. Δεν είναι δυνατόν να λαμβάνεται ως δεδομένο ότι είναι θεόπνευ­στες όλες οι λέξεις που έχουν ειπωθή ή γραφή από αγίους και ότι όλες οι γνώμες τους είναι θεόσδοτες. Το γεγονός ότι κάποιος τελειώνει τη ζωή του «εν αγιότητι» κατά κανόνα δεν μας πληροφορεί με ακρίβεια για τη σχέση του με τη θεία Χάρη και με κανένα τρόπο δεν συνεπάγεται ότι το πρόσωπο αυτό συνεχώς δεχόταν βοήθεια από το Άγιο Πνεύμα για ο,τιδήποτε έλεγε ή έγραφε. Επίσης, η αγιότη­τα κάποιου δεν εγγυάται την ικανότητα του προσώπου να εξετάζη όλα τα θέματα σε βά­θος, ώστε να προβαίνη σε ασφαλείς κρίσεις. Έτσι, οι ιδέες, γνώμες και κρίσεις των αγίων δεν «"εξαγιάζονται" αυτομάτως» μαζί με τα πρόσωπα. Η Εκκλησία πρέπει να εξετάση αυτές τις ιδέες προσεκτικά, για να ελέγξη τη συμφωνία τους με τις Άγιες Γραφές και την Ιερά Παράδοση. Είναι απαραίτητο να διακρίνη κάποιος (συγκρίνοντας με τις αποκαλυφθείσες αλήθειες, που θεωρήθηκαν ως τέτοιες από την Εκκλησία) τι προήλθε από το Άγιο Πνεύμα και τι διατυπώθηκε χωρίς τη βοήθειά Του. Λογικά προκύπτει ότι αυτή η διεργασία πρέπει να εφαρμοσθή για τις ιδέ­ες του (κάθε) αγίου χωριστά, καθώς κάποιος μπορεί να έχη ομιλήσει, φωτιζόμενος από το Άγιο Πνεύμα, πολύ ορθά για πολλά θέματα, ενώ μπορεί να σφάλλη σε κάποιο (άλλο) ση­μείο.

 

«Ἔφηβοι καί Ἀποκρυφισμός»

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος

Εφημέριος Ιερού Ναού Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος.

Ομιλία στα πλαίσια της Σχολής Γονέων της Ι.Μ. Χαλκιδος,  (Φεβρουάριος 2015)

 

Σεβασμιώτατε,

Σᾶς εὐχαριστῶ γιά τήν ἀνάθεση στήν ἀναξιότητά μου τῆς παρουσιάσεως αὐτῆς σχετικά μέ τήν διείσδυση τοῦ Ἀποκρυφισμοῦ στή ζωή τῶν ἐφήβων.

Σεβαστοί Πατέρες καί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

ἡ σημερινή παρουσίαση θά χωριστεῖ σέ 3 μέρη. Στό πρῶτο, λόγος θά γίνει γιά τόν Ἀποκρυφισμό, τίς διάφορες θεωρίες του καί τό πῶς ἐπηρεάζει τή ζωή ὅλων μας θέτοντας σέ κίνδυνο τήν οὔτως ἤ ἄλλως ἐπίπονη διαδικασία ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν μας.