ΧΟΕ:

ΕΝΑ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

π.Αντώνιος Αλεβιζόπουλος

Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας

ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ – ΠΡΕΒΕΖΑ 1989

Πρόλογος

Η μεγαλόπολη και η Ενορία μαμμούθ, στην ο­ποίο ο παπάς από πατέρας πνευματικός καταντάει λη­ξίαρχος με υπεραπασχόληση, τόση ώστε να βλέπει τους «πελάτες του» σαν βάρος, δημιουργεί πολλά προβλήμα­τα άγνωστα παλαιότερα.

 Ο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ

ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟ ΓΙΑ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΜΟ

 

  Ο Άρειος Πάγος με την υπ' αριθμ. ΑΠ 1088/2013 Ε' Τμ. απόφασή του απεφάνθη μεταξύ άλλων, τα εξής ουσιαστικά:

ΟΙ «ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ» ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

 ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΑ, ΑΓΙΑ, ΚΑΘΟΛΙΚΗ

 ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 Αρχιμ. π. Αυγουστίνου Μύρου

 Δρ. θεολ. ιεροκήρυκας Ι. Μητροπ. Σερβίων & Κοζάνης

Εισαγωγή

Για τις πάμπολλες αυτόνομες ομάδες των Πεντηκοστιανών κοινό και βασικό γνώρισμα αποτελούν οι λεγόμενες «εμπειρίες», οι οποίες συνδέονται συνήθως με σημαντικά γεγονότα της προσωπικής τους «σωτηρίας». Μεταξύ αυτών πρωτεύουσα θέση κατέχουν η «αναγέννηση» και το «βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος», τα οποία, και κυρίως το δεύτερο, συνοδεύονται από «πνευματικές εμπειρίες», όπως είναι η γλωσσολαλιά, η προφητεία, η θεραπεία και άλλες.

Η Γλωσσολαλιά και τα "πνευματικά"

 Αρχιμ. ΔΑΝΙΗΛ ΓΟΥΒΑΛΗ

 (απόσπασμα από το βιβλίο: ΝΕΦΕΛΑΙ ΑΝΥΔΡΟΙ)

 

    Στις Πεντηκοστιανές ομάδες δίδεται μεγάλη έμφασις στα χαρίσματα της γλωσσολαλιάς και της προφητείας. Επειδή αυτά υπήρχαν στην πρώτη χριστιανική Εκκλησία, και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, σε αφθονία, συμπεραίνουν ότι και σήμερα πρέπει να συμβαίνη το ίδιο.

Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ

 ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ SERAPHIM ROSE

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και η  ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ 

 Η πεντηκοστιανική κίνηση του 20ου αιώνα

 

      Η σύγχρονη πεντηκοστιανική κίνηση, παρ’ ότι κατάγεται από τον 19ο αιώνα, χρονολογεί την αφετηρία της ακριβώς στις 7 μ.μ. της Πρωτοχρονιάς του 1900. Για κάποιο χρονικό διάστημα πριν από τη στιγμή αυτή, ο Charles Parham, ένας Μεθοδιστής ιερέας στην Topeka του Kansas, ως απάντηση στην ομολογημένη αδυναμία της χριστιανικής ιερωσύνης του, μελετούσε σε συναθροίσεις την Αγία Γραφή με μια ομάδα μαθητών του, με σκοπό να ανακαλύψει το μυστικό της δύναμης του Χριστιανισμού των αποστολικών χρόνων. Οι μαθητές συμπέραναν ότι αυτό το μυστικό βρισκόταν στη «γλωσσολαλιά», η οποία νόμιζαν ότι συνόδευε πάντα τη λήψη του Αγίου Πνεύματος στις Πράξεις των Αποστόλων. Με αυξανόμενη συγκίνηση και υπερένταση, ο Parham και οι μαθητές του αποφάσισαν να προσευχηθούν μέχρι να λάβουν και οι ίδιοι το «βάπτισμα του Αγίου Πνεύματος» μαζί με τη γλωσσολαλιά.