ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

Μάριος Μπακογιάννης

«Μη σταματάτε να προφητεύετε, έστω και να σ' ελέγξει ένας και να σου πει, δεν το 'πες καλά. Δεν πειράζει, και εμείς δεν τα λέμε και πολύ καλά πολλές φορές».

Λ. Φέγγος σε κήρυγμα της 27.7.82

 

   Η διδαχή της  «ελευθέρας αποστολικής εκκλησίας πεντηκοστής», στο κεφάλαιο που ακούει στο όνομα «προφητεία», διέρχεται από μια αμφιλεγόμενη και συνάμα μια αμφίρροπη στάση από πλευράς ηγεσίας, όπως επίσης, συναντά κανείς την ίδια γνώμη-στάση να επικρατεί στα απλά μέλη της ολιγάριθμης αυτής ομάδας. Πολλές φορές αναδύονται από τον πυθμένα της αίρεσης, απορίες σχετικά με την εγκυρότητα του «μηνύματος», που εισέρχεται δια στόματος «προφήτη», στην ακοή των πεντηκοστιανών. Εύλογα αναρωτιούνται αρκετές φορές (οι ίδιοι οι πεντηκοστιανοί), αν αυτό που «ακούστηκε» στη σύναξη, ήταν από τον ίδιο τον Θεό, ή από την «καρδιά» του «προφήτη». Στο σημείο αυτό παρατηρείται μια ανησυχία που μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο, αν οι οπαδοί της σύναξης αποφασίσουν να ενεργοποιήσουν τη σκέψη τους θετικά. Στο αντίποδα όμως, αυτό που διαπιστώνεται είναι να εξελίσσεται μια καρκινοβασία, που δυστυχώς έχει ως αποτέλεσμα, ο τελικός σκοπός να αντικαθίσταται από το μικρό μεταλλικό εργαλείο που ακούει στο όνομα «καρυοθραύστης».

Η βασική αρχή της ομάδας αυτής είναι ΜΟΝΟ η Αγία Γραφή (sola scriptura). Η Αγία Γραφή κακοποιείται συστηματικά και αναλαμβάνει το ρόλο του χάρτινου πάπα για το νοσηρό κλίμα που επικρατεί. Ανθρώπινες οντότητες χειραγωγούνται, διαμελίζονται ανθρώπινες αξίες, αποκληρώνονται συνειδήσεις και τέλος η ανθρώπινη ζωή βρίσκεται σε αποσύνθεση. 

Τα ερωτήματα είναι απλά και εύλογα:

Με ποιά κριτήρια (Βάση της αγίας γραφής) μια προφητεία που ακούγεται στο λαό του Θεού είναι έγκυρη, και πώς μπορώ να ξεχωρίσω το νόθο από το γνήσιο;

Αρωγό μας στη προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος, θα χρησιμοποιήσουμε ένα βιβλίο της Αγίας Γραφής και συγκεκριμένα το Δευτερονόμιο, από το οποίο θα αντλήσουμε χωρία που δίνουν αποκρυσταλλωμένη εικόνα και άποψη.

Κείμενο μεταφρασμένο στη νεοελληνική. 

 «όσα τυχόν πει ο προφήτης εκείνος στο όνομα του Κυρίου και δεν γίνουν, δεν πραγματοποιηθούν, αυτός ο λόγος δεν έχει προέλθει από τον Κύριο. Ο προφήτης εκείνος μίλησε με ασέβεια και γι'αυτό θα απομακρυνθείτε από αυτόν» (Δευτ. 18.22. Μετάφραση υπό Ιερεμίου Φούντα Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, εκδόσεις "Αποστολική Διακονία", σελ. 140).

Το χωρίο που δανειζόμαστε αποτελεί το τέλος ενός κεφαλαίου που κάνει λόγο για τους προφήτες στον αρχαίο κόσμο του Ισραήλ. Δίχως να κάνουμε αναδρομή του παρελθόντος και προσαρμόζοντας το λόγιο στη σημερινή μας σύγχρονη εποχή, αντιλαμβανόμαστε ότι ένας λαοπλάνος μπορεί να χρησιμοποιεί το όνομα του Χριστού-όπως στον αρχαίο κόσμο το όνομα του Γιαχβέ-και να ψευδοπροφητεύει. Τα πράγματα όμως περιπλέκονται όταν ένας λόγος που ακούγεται μπορεί να επαληθευτεί και η εγκυρότητα του να τεκμηριωθεί με αποτέλεσμα η αμφισβήτηση και μόνο, να αποτελεί βλασφημία κατά του Πνεύματος. Στο σημείο αυτό, χρησιμοποιώντας πάλι χωρίο μέσα από τις Γραφές θα δώσουμε απάντηση.

Κείμενο μεταφρασμένο στη νεοελληνική. 

 «Και εάν εμφανιστεί ανάμεσά σας προφήτης ή άνθρωπος που βλέπει όνειρα και ορίσει για σας ένα σημείο ή ένα θαύμα και πραγματοποιηθεί το σημείο ή το θαύμα, το οποίο είπε, στην συνέχεια όμως σας πει να πάτε να λατρεύσεται άλλους θεούς, τους οποίους δεν ξέρετε, δεν θα ακούσετε τα λόγια του προφήτου εκείνου ή εκείνου που βλέπει τα όνειρα, διότι ο Κύριος ο Θεός σας σας δοκιμάζει για να δει, εάν τον αγαπάτε με όλη σας την καρδιά και με όλη σας την ψυχή»(Δευτ. 13.2-4. Μετάφραση υπό Ιερεμίου Φούντα Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, εκδόσεις "Αποστολική Διακονία", σελ. 107). 

Να λοιπόν η λύση του προβλήματος! Οι Αγίες Γραφές μας πληροφορούν για τη δυνατότητα να υφίσταται «αλήθεια» σε μια ενέργεια ενός «προφήτη» αλλά ο ίδιος να βρίσκεται έξω από τον λαό Ισραήλ! Οι «άλλοι θεοί» συνδέονται αναπόσπαστα με την Πίστη και όσοι επιτελούν θαύματα κηρύττοντας άλλη διδαχή, ξεχωριστή από αυτή που έχει παραδοθεί, επιβάλλεται από την ιστορική κοινότητα να μη δώσει βάση στα λεγόμενά τους. Το ερώτημα που εγείρεται είναι με ποια δύναμη επιτελούνται αυτά τα «σημεία». Η απάντησή μας, δια στόματος Θεοδώρητου Κύρου: «Εκ ποίας δυνάμεως ο τα εναντία διδάσκων προφήτης θαυματουργεί; Του Θεού συγχωρούντος ενεργούσιν οι δαίμονες. Ούτω και του Φαραώ οι φαρμακοί, και το της ράβδου, και το του ποτάμου, και το των βατράχων ειργάσαντο·  ενδεδωκότος του πανσόφου Θεού δια την του προστάττοντος άνοιαν. Επιτείνειν γαρ αυτοίς εκέλευσε τας θεηλάτους πληγάς, λύειν μέντοι τας τιμωρίας ουκ ίσχυον, ούτε μην τον σκνίπα εξαγαγείν ηδυνήθησαν. Α γαρ συνεχώρησεν ο Θεός ειργάσαντο μόνα· τούτο και ενταύθα δεδήλωνεν...Τοιγάρτοι του Θεού συγχωρούντος ο ψευδοπροφήτης τερατουργεί. Διδασκόμεθα δέ μή προσέχειν σημείοις, οτ'αν ο ταύτα δρών εναντία τη ευσεβεία διδάσκει» (MPG 80,420B.C). 

Οι απαντήσεις που έδιναν στο παρελθόν οι ηγέτες της συγκεκριμένης ομάδας ήταν (και είναι) απλοϊκές, αστείες και υποκριτικές. Ο «προφήτης» μπορεί να κάνει «λάθος» και να μιλήσει μέσα από την «καρδιά» του, αλλά αυτό δεν αποτελεί κατηγορία για την αξιοπιστία (!) των υπόλοιπων «μηνυμάτων» που δίνει με παρρησία στο «λαό του Θεού». Εδώ ακριβώς παρατηρείται η καρκινοβασία που προαναφέραμε καθώς και η υποκριτική στάση στη βασική αρχή της sola scriptura. Αν ψάξει κανείς  και αποκοσκινίσει τις ιερές γραφές για να αποδείξει αυτή την διδαχή, δεν πρόκειται να αναγνώσει ποτέ και σε κανένα σημείο, την γελοία αυτή άποψη. Το σημείο που μπερδεύονται οι πεντηκοστιανοί βρίσκεται στη «πραγματοποίηση» και την «αλήθεια»  των «λεγομένων» ενός «προφήτη», μολονότι ο ίδιος έχει πολλές φορές πέσει «έξω». Ακόμα, το συναίσθημα είναι άλλος ένας παράγοντας που δεν πρέπει να αποκλείσουμε. Οι Γραφές όμως ελάλησαν…

 

«Η γαρ αγνοούντας διδάξομεν, ή κακουργούσιν ουκ επιτρέψομεν» 

Μέγας Βασίλειος  

 



 

Επικοινωνία

Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας

Ταξιάρχης, Ωρεοί, 34012, ΕΥΒΟΙΑΣ

email: intaxiarhon@gmail.com

Τηλ. 22260 71020