ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ

ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ

Μάριος Μπακογιάννης

«Μη σταματάτε να προφητεύετε, έστω και να σ' ελέγξει ένας και να σου πει, δεν το 'πες καλά. Δεν πειράζει, και εμείς δεν τα λέμε και πολύ καλά πολλές φορές».

Λ. Φέγγος σε κήρυγμα της 27.7.82

 

   Η διδαχή της  «ελευθέρας αποστολικής εκκλησίας πεντηκοστής», στο κεφάλαιο που ακούει στο όνομα «προφητεία», διέρχεται από μια αμφιλεγόμενη και συνάμα μια αμφίρροπη στάση από πλευράς ηγεσίας, όπως επίσης, συναντά κανείς την ίδια γνώμη-στάση να επικρατεί στα απλά μέλη της ολιγάριθμης αυτής ομάδας. Πολλές φορές αναδύονται από τον πυθμένα της αίρεσης, απορίες σχετικά με την εγκυρότητα του «μηνύματος», που εισέρχεται δια στόματος «προφήτη», στην ακοή των πεντηκοστιανών. Εύλογα αναρωτιούνται αρκετές φορές (οι ίδιοι οι πεντηκοστιανοί), αν αυτό που «ακούστηκε» στη σύναξη, ήταν από τον ίδιο τον Θεό, ή από την «καρδιά» του «προφήτη». Στο σημείο αυτό παρατηρείται μια ανησυχία που μπορεί να οδηγήσει σε πρόοδο, αν οι οπαδοί της σύναξης αποφασίσουν να ενεργοποιήσουν τη σκέψη τους θετικά. Στο αντίποδα όμως, αυτό που διαπιστώνεται είναι να εξελίσσεται μια καρκινοβασία, που δυστυχώς έχει ως αποτέλεσμα, ο τελικός σκοπός να αντικαθίσταται από το μικρό μεταλλικό εργαλείο που ακούει στο όνομα «καρυοθραύστης».