agiafotini smirni

ΜΕ ΤΟΥ ΒΟΡΗΑ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ

    1898 - Η αγία Φωτεινή. - Ο ναός. - Πως εκτίσθη. - Το περίφημον τέμπλεον. - Ο στολισμός του Ναού. - Αι ακολουθίαι. - Οι ιεροψάλται. - Σκέψεις.

      Διακρίνω το περίφημον κωδωνοστάσιον της Αγίας Φωτεινής• ένα πάλλευκον και πολυσύνθετον κομψόν οικοδόμημα από ωραία λευκά μάρμαρα, με κίονας και κιονίσκους και τόξα και τοξίδια, με εύμορφα γεγλυμμένα στολίσματα, όπου αλλού πουθενά δεν έχω ιδεί. Ας εισέλθωμεν λοιπόν εις την Μητρόπολιν της Σμύρνης. Μεγάλη, δενδροφυτευμένη, ανθόσπαρτος και δροσόλουστος πλατεία, με πλατάνους χλοεράς και ευώδεις βασιλικούς, περικλείει τον σεπτόν ναόν της αγίας Φωτεινής, ταπεινόν έξωθεν, ευτελή, άνευ τρούλλου, πλην γέμοντα κατανύξεως.

 

agioi topoi

Α Γ Ι Ο Ι   Τ Ο Π Ο Ι

ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, ῾Ιερουσαλήμ.» ΨΑΛΜΟΣ 121, 2

Sir STEVEN RUNCIMAN

   Η επιθυμία να γίνει κανείς προσκυνητής είναι βαθιά ριζωμένη στην ανθρώπινη φύση. Να σταθούμε εκεί που εκείνοι που σεβόμαστε είχαν σταθεί, να δούμε τα μέρη όπου γεννήθηκαν και μόχθησαν και πέθαναν, μας δίνει ένα αίσθημα μυστικής επαφής μαζί τους και είναι πρακτική έκφραση του σεβασμού μας. Και αν οι μεγάλοι άνθρωποι του κόσμου έχουν τα ιερά τους στα οποία οι θαυμαστές τους έρχονται από μακριά, ακόμα πιο πολύ συρρέουν οι άνθρωποι με προθυμία στους τόπους όπου, όπως πιστεύουν, το θείο έχει αγιάσει τη γη.

ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ

ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ «ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ»

ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ 

 

  Σήμερα, στο λεγόμενο δυτικόν κόσμο θεωρούμεν και γιορτάζουμε σαν «Πρωτοχρονιάν» την πρώτην τού Γενάρη κάθε πολιτικού έτους. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ούτε ότι ανέκαθεν ήσαν έτσι τα πράγματα, ούτε και ότι σε όλους τους λαούς υπήρχεν ή υπάρχει ομοιομορ­φία στο ζήτημα τού προσδιορισμού και γιορτασμού της αρχής τού έτους.

aivali

Το καΐκι με τούς επισήμους. Όλοι έτοιμοι για την ρίψη τού Σταυρού..

ΤΑ  ΦΩΤΑ  ΣΤΟ  ΑΪΒΑΛΙ

Φώτης Κόντογλου

«…Στα θαλασσινά τα μέρη ρίχνουνε τον Σταυρό, ύστερ’ από τη Λειτουργία των Θεοφανείων. Έτσι τον ρίχνανε και στην πατρίδα μου, κ’ ήτανε ένα θέαμα έμορφο και παράξενο…».



Ξεκινούσε η συνοδεία από τη Μητρόπολη. 

Μπροστά πηγαίνανε τα ξαφτέρουγα και τα μπαϊράκια, κ’ ύστερα πηγαίνανε οι παπάδες με τον δεσπότη, ντυμένοι με τα χρυσά τα άμφια, παπάδες πολλοί κι αρχιμαντρίτες, γιατί η πολιτεία είχε δώδεκα εκκλησίες, και κατά τις επίσημες μέρες στις μικρές ενορίες τελειώνανε γλήγορα τη Λειτουρ­γία και πηγαίνανε οι παπάδες στη μητρόπολη, για να γίνεται η γιορ­τή πιο επίσημη. 

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

ΤΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Τού Χρήστου Καραγιάννη *

 

   Η Κιβωτός της Διαθήκης αποτέλεσε το αρχαιότερο, ιερότερο και ισχυρότερο λατρευ­τικό αντικείμενο για το λαό του Ισραήλ, καθ’ όλη την ιστορική του πορεία από το Σινά μέχρι και την ανέγερση τού Ναού τού Σολο­μώντα. Τελευταία αναφορά για την παρουσία της Κιβωτού στον Ναό τού Σολομώντα γίνε­ται στο Α’ Βασιλειών 8, 6. Από τη στιγμή αυτή και έπειτα, σιωπή και μυστήριο κάλυ­ψαν την τύχη της. Το ερώτημα παραμένει μέχρι τις μέρες μας: τι απέγινε η Κιβωτός της Διαθή­κης; Καταστράφηκε, ή απλώς «φυλάσσεται» κάπου, αναμένοντας την αρχαιολογική σκαπάνη να τη φέρει και πάλι στο φως;