Ο θάνατος εξετάζεται ως μυστήριο και ερμηνεύεται μέσα από το εσχατολογικό δόγμα της Εκκλησίας μας. Το εσχατολογικό δόγμα διακρίνεται στη μερική και τη γενική εσχατολογία. Η μερική εσχατολογία εξετάζει α) το φυσικό θάνατο, β) τη μερική κρίση,  γ)τη μέση κατάσταση των ψυχών και δ) τη σχέση ζώντων και κεκοιμημένων, ενώ η γενική τη Δευτέρα Παρουσία, την κοινή ανάσταση των νεκρών, τη γενική κρίση, τη συντέλεια του κόσμου και την αιώνια ζωή και κόλαση. Εδώ θα ασχοληθούμε με τη μερική εσχατολογία. 

Α) Φυσικός θάνατος-Με λίγα λόγια, ο θάνατος είναι μυστήριο που συνίσταται στο χωρισμό της ψυχής από το σώμα. Επειδή όμως η ψυχή είναι αθάνατη και συνεπώς δεν πεθαίνει ποτέ , λέμε πως περνάει στη μέση κατάσταση των ψυχών, οπότε ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει κατά την ψυχή του- είτε σε αιώνιο παράδεισο, είτε σε αιώνια κόλαση. (Ιωα. 8,51/ Λουκ. 16,19/ Β' Κορ. 5,18). Στην Εκκλησία μας δεχόμαστε πως ο θάνατος δεν επινοήθηκε από το Θεό εξ αρχής, αλλά μπήκε στη ζωή μας λόγω της προπατορικής αμαρτίας- για να μην διαιωνίζεται η αμαρτία αφού ο άνθρωπος αρχικά είχε πλασθεί αθάνατος (Γεν. 2,17/ Ρωμ. 5,12). 

«Ἐγκεφαλικός θάνατος»
Πῶς μιά καινοφανής θεωρία ἀναιρεῖ τήν ἱερότητα
τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου

(Εἰσήγησις πρεσβ. Στεφάνου Στεφοπούλου στήν Ἡμερίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδος σχετικά μέ τόν «Ἐγκεφαλικό θάνατο»)


Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 (Β’ Νηστειῶν)

Σεβασμιώτατε,
Μέ ἀρωγό τίς εὐχές καί τήν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ἰστιαίας καί Βορείων Σποράδων κ.κ. Χρυσοστόμου συμμετέχω στήν ἀξιολογότατη αὐτή πρωτοβουλία τῆς Μητροπόλεώς σας. Θά ἤθελα, κατ’ ἀρχάς νά Σᾶς εὐχαριστήσω γιά τήν ἐξαιρετική τιμή πού μοῦ κάνατε μέ τήν ἀνάθεση εἰσηγήσεως στήν ἡμερίδα γιά τόν «ἐγκεφαλικό θάνατο». Ἔδωσα στήν εἰσήγησή μου τόν παραπάνω τίτλο γιά νά καταστήσω σαφές τό γεγονός ὅτι ἡ καινοφανής αὐτή θεωρία τοῦ «ἐγκεφαλικοῦ θανάτου» προσβάλλει τόν ἄνθρωπο, ὡς «κατ’ εἰκόνα» Θεοῦ πλάσμα.