ΟΙ ΚΡΥΦΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Ιωάννης Δαμβέργης

      Την 9ην ώραν της πρωίας τουρκιστί, δηλαδή περί την τρίτην μετά το μεσονύκτιον, σπάνιοί τινες διαβάται, οι τελευταίοι απομείναντες εις την εκκλησίαν του Αγίου Μηνά κατά την λειτουργίαν της πρώτης Αναστάσεως, επέστρεφαν σπεύδοντες εις τας οικίας των. Μετ' ολίγον ούτε εν βήμα αντήχει εις τον δρόμον, σιγή δε νεκρική εβασίλευε καθ' όλην την τουρκικήν συνοικίαν. Εξαφνα η θύρα της αυλής μεγάλης τινός οικίας ηνοίχθη χωρίς κρότον και εφάνη προκύψασα κεφαλή ανθρώπου.

athos 2

ΑΘΩΝΑΣ

Αλέξανδρος Μωραϊτίδης

 

     Όταν ποτέ, περιηγούμενος το Άγιον Όρος, διέβαινον ταπεινός προσκυνητής από μοναστηρίου εις μοναστήριον, συχνά ο άνεμος της Χερσονήσου, ο ηγιασμένος από τα τόσα καιόμενα θυμιάματα των προσευχών, διανοίγων των πυκνοφύλλων καστανεών τους κλάδους, μου απεκάλυπτε μίαν τριγωνικήν κορυφήν, ως ασκητού πολιού κεφαλήν, προσευχομένου, εγγύς των νεφών, ένα κώνον πέτρινον, όστις σαν να μ' εκοίταζε και σαν να με συνώδευε πανταχού παρών, με το τεφρόν εκείνο μέτωπόν του.

 

magoi

«ΕΠΟΙΗΣΕ ΛΥΤΡΩΣΙΝ ΤΩ ΛΑΩ ΑΥΤΟΥ»

(Λουκ.1,68)

 ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ

  Θεολόγου - Καθηγητού

       Η έλευση του Κυρίου μας Ιησού στον κόσμο αποτελεί μια από τις λιγοστές ανάπαυλες χαράς που δοκίμασε το ταλαίπωρο ανθρώπινο γένος στο διάβα της ιστορίας του. Αυτή είναι αποτυπωμένη στον αγγελικό άγγελμα της Γεννήσεως στους απλοϊκούς ποιμένες της Βηθλεέμ: «ιδού ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος εστι Χριστός Κύριος» (Λουκ.2,12). Το ίδιο αποτυπωμένη είναι και στη θεσπέσια χριστουγεννιάτικη υμνολογία της Εκκλησίας μας: «Ευφραίνεστε δίκαιοι, ουρανοί αγαλλιάσθε, σκιρτήσατε τα όρη Χριστού γεννηθέντος» (1ο τροπ. των αίνων). Κι’ αυτό διότι ο απόλυτα αγαθός Θεός της αγάπης και του ελέους δεν άφησε το πλάσμα Του αιώνια καταδικασμένο στην επήρεια του κακού και στη φθορά της αμαρτίας, αλλά έστειλε το μονάκριβο Υιό Του, να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος, κατατροπώνοντας τον αντίδικό Του διάβολο, εφευρέτη του κακού και πηγή κάθε δυστυχίας.

genisis
ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

«Επεθύμησε πόρνη ...»

     Πόρνη επιθυμούσε ο Θεός; Ναι πόρνη. Εννοώ τη δική μας φύση. Ήταν τρανός και αυτή ταπεινή. Τρανός όχι στη θέση αλλά στη φύση. Πεντακάθαρος ήταν, ακατάστρευτη η ουσία του, άφθαρτη η φύση του. Αχώρητος στο νου, αόρατος, άπιαστος από τη σκέψη, υπάρχοντας παντοτεινά, μένοντας απαράλλακτος. Πάνω από τους αγγέλους, ανώτερος από τις δυνάμεις των ουρανών. Νικώντας τη λογική σκέψη, ξεπερνώντας τη δύναμη του μυαλού, αδύνατο να τον δεις, μόνο να τον πιστέψεις ...

stulianos papadop

καθηγητή Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών στο περιοδικό ΤΟΛΜΗ

 Δεν είναι τόσο εύκολο να παρου­σιάσει κανείς τον Στυλιανό Παπαδόπουλο, καθηγητή τού Τμή­ματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Θα προσπαθήσω, ωστόσο, να συνοψίσω τα κυριότερα χαρακτηριστικά της σταδιοδρομίας και τού έργου του.