aswtos 22

ΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ

ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

«... Πατέρα μου, αμάρτησα... Πάρε με ως ένα
δούλον σου...! Εγώ, τέκνον, τί είχα να κάμω
σ’ αυτά τα συγκλονιστικά λόγια; Ημπορούσα
να μη ελεήσω τον δικόν μου υιόν, που επέστρεψε;...».

 Ο Κύριος Ιησούς

 

christian prayer

Κ  Λ  Ι  Μ  Α  Ξ

ΛΟΓΟΣ  ΕΙΚΟΣΤΟΣ  ΠΡΩΤΟΣ

ΠΕΡΙ ΚΕΝΟΔΟΞΙΑΣ

(Διά την πολύμορφον κενοδοξίαν)

 

    ΜΕΡΙΚΟΙ συνηθίζουν, όταν ομιλούν περί των παθών και των λογισμών, να κατατάσσουν την κενοδοξία σε ιδιαίτερη τάξι, χωριστά από την υπερηφάνεια. Γι΄ αυτό και λέγουν ότι είναι οκτώ οι πρώτοι και κυρίαρχοι πονηροί λογισμοί. Αντιθέτως ο Θεολόγος Γρηγόριος και άλλοι από τους διδασκάλους τους εμέτρησαν επτά. Σ΄ αυτούς περισσότερο πείθομαι και εγώ∙ διότι ποιος μπορεί να έχη υπερηφάνεια, αφού ενίκησε την κενοδοξία; Τόση δε μόνο διαφορά έχουν μεταξύ τους, όση έχει έκ φύσεως το παιδί από τον άνδρα και το σιτάρι από τον άρτο. Το πρώτο δηλαδή είναι η αρχή και το δεύτερο το τέλος. Τώρα λοιπόν πού το καλεί η περίστασις ας ομιλήσωμε με συντομία για την αρχή και την ολοκλήρωσι των παθών, δηλαδή την ανόσιο οίησι. Λέγω με συντομία, διότι όποιος επιχειρεί να φιλοσοφήση γι΄αυτήν είς μήκος, ομοιάζει με εκείνον που ματαιοπονεί προσπαθώντας να ζυγίση τους ανέμους.

ΑΓΙΟΙ "ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ"

ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

π. Στέφανος Στεφόπουλος  

 

Πολλοί πιστεύουν ότι οι άγιοι της Εκκλησίας μας ήταν αργόσχολοι και ανεπάγγελτοι στη ζωή τους ή απλά ότι οι περισσότεροι από αυτούς ήταν μοναχοί και συνεπώς δεν εξασκούσαν κάποιο επάγγελμα. Αυτό όμως αποτελεί αβάσιμη υπόθεση αφού η πραγματικότητα αποδεικνύεται πολύ διαφορετική. Για να διαφωτιστεί ο πιστός λαός, αλλά και για να γνωρίσουν από κοντά τους αγίους μας (πιθανόν κάποιοι από αυτούς να τεκμηριώνονται και ως προστάτες συγκεκριμένων κατηγοριών επαγγελμάτων) παραθέτω στη συνέχεια λίγα στοιχεία για τα επαγγέλματα των αγίων μαρτύρων (κυρίως) όπως τα βρήκα στο βιβλίο του Σεβασμιωτάτου πρώην Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη, "Απ' όλα τα επαγγέλματα".

ypapanti

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ

π. Στέφανος Στεφόπουλος 

    Κάθε χρόνο, στις 2 Φεβρουαρίου, η Εκκλησία μας εορτάζει το γεγονός της Υπαπαντής του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στο Ναό των Ιεροσολύμων. "Υπαπαντή" σημαίνει την προϋπάντηση και υποδοχή που έγινε στο μικρό Ιησού από το δίκαιο πρεσβύτη (σεβαστό γέροντα) Συμεών που για το γεγονός αυτό ονόμασε η Εκκλησία μας "Θεοδόχο"- δηλαδή αυτόν που υποδέχτηκε τον Υιό του Θεού. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση των πρωτότοκων παιδιών τα οδηγούσαν οι γονείς στο Ναό των Ιεροσολύμων για να τα αφιερώσουν στο Θεό και μαζί προσέφεραν ένα αρνάκι ενός έτους οι πιο εύποροι ή ένα ζευγάρι περιστέρια ή τρυγόνια οι πιο πτωχοί. Έτσι και η Παναγία μαζί με τον Ιωσήφ ξεκίνησαν από τη Βηθλεέμ σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού για να αφιερώσουν το θείο Βρέφος μαζί με ένα ζευγάρι περιστέρια. Αυτή η ευλογημένη πράξη έχει διατηρηθεί ως τις μέρες μας με το λεγόμενο "σαράντισμα" - με επέκταση βέβαια όχι μόνο στα πρωτότοκα παιδιά αλλά σε όλα τα νεογέννητα.